Welcome to Edinburgh!

Hier zit ik dan, in mijn mooie en vooral ‘English style’ kamer in Edinburgh…

Aan mijn vertrek ging wat last-minute stress vooraf. Reden: bagage. De koffer om in te checken kon niet voller zitten, maar woog minder dan was toegestaan. De handbagage daarentegen baarde me toch wat zorgen, want een laptop weegt toch behoorlijk wat (of toch de mijne). De rit naar Charleroi verliep vlot, het inchecken van de bagage ook. Ik ‘piepte’ wanneer ik door de controle ging en werd dus extra gecontroleerd. Eens ik bij het resto- en tax free shopping gedeelte aankwam, bleek nog een extra controle te volgen op de handbagage; meerbepaald op het gewicht ervan…Ik haalde er mijn handtas uit om het gewicht te drukken en verborg die wat achter mijn rug…Niemand die wat zag, noch moeilijk deed over de enkele honderden gram extra in mijn handbagage. OEF! Alweer een nieuwe paspoortcontrole alvorens ik naar de juiste gate kon gaan. Uitgedorst kocht ik mij een flesje water (duidelijk niet tax free want 3.30 euro!) en wachtte af tot we aan boord zouden mogen gaan. Dat liet niet erg lang op zich wachten en ik kon een mooi plaatsje bemachtigen achteraan het vliegtuig met twee venstertjes! Het vliegtuig zat niet vol; de plaats naast mij werd niet ingevuld. We stegen te vroeg op en zijn dan ook te vroeg geland: 18u50 terwijl het normaal 19u25 had moeten zijn volgens mijn papier!

Onderweg verbaasde ik me over hoe smal het kanaal wel is en bij aankomst had ik écht ‘a lovely view’ over Edinburgh. Eens uitgestapt werden we met de bus naar het gebouw gevoerd en moesten we zigzaggen (nog nooit meegemaakt en best wel grappig!) naar een nieuwe paspoortcontrole. Ik sloeg eerlijk gezegd wel een beetje in paniek, want ik zag iedereen een echte reispas bovenhalen…Maar gelukkig waren er ook enkele Belgen die gewoon hun kleine paspoortje toonden. Het was in orde, had ik efkes chance! ;) Toen ik bij de bagageband aankwam, rolde mijn koffertje reeds voorbij. Allé, vlotter kon het eigenlijk écht niet! Bij het buitenkomen stonden een aantal mensen op de uitkijk, wachtend op hun familielid. Ik wist echter niet wie mij zou komen ophalen…een blind date dus! Geen grote man te bespeuren met baard en een bril zoals beschreven was, dus besloot ik dat Tim er nog niet was. Twee minuten later zag ik een man die aan die beschrijvingen voldeed het gebouw binnenkomen, waarna we onmiddellijk kennismaakten.

Na een rustige rit en wat gebabbel (ja, ze vonden mijn engels “perfect” wat duidelijk niet het geval is! J ) kwamen we aan in een echt typisch Engels aandoend huis. Rosie, de superlieve hond kwam onmiddellijk goeiedag zeggen en ook Jan (mijn lieve gastvrouw) kwam mij tegemoet. Mijn kamer werd me getoond (echt mooi), ik pakte vlug mijn cadeau’tjes uit en overhandigde ze in de typische en o zo gezellige kleine keuken. Daarna aten we heerlijke home made lasagna en lookbrood (hummm!) met als toetje een heerlijke crumble. Na héél wat gebabbel ging ik om 22u lokale tijd naar mijn kamer. Ik startte het uitpakken nog, maar dacht: we doen morgen gewoon verder! Mijn eerste nachtrust was niet écht slecht maar eerder kort…het geroep van de meeuwen liet me beseffen dat ik niet zo ver van de zee verwijderd ben!

Mijn ontbijt bestond uit een heerlijke toast met daarop scrambled eggs en een tas redelijk straffe koffie. Daarna reed Jan met mij naar Ocean terminal, een groot shoppingcenter waarvan Jan vindt dat hij niet eens zo groot is…Ik kon er een lokaal gsm-nummer kopen en we dronken er een heerlijke kop koffie!

Ik heb vandaag ook heel wat mensen ontmoet, zoals onder andere Jan's zus en twee van haar dochters. Verder ging ik ook even mee Rosie uitlaten in het park net om de hoek en kreeg ik de kans om wat sightseeing te doen! Ik kijk ernaar uit om Edinburgh te gaan verkennen!

I'll keep you posted, lieve mensen!